publiczna dusza prywatna

Arty­kuł w Wall Street Jour­nal o tym jak zarząd firmy Hewlett-Packard zamó­wił śledze­nie dzien­ni­karki w celu usta­le­nia kto z zarządu pusz­cza prze­cieki do prasy.

To następny przy­kład na zja­wi­sko które kie­dyś nazwa­łem pry­wa­ty­za­cją tota­li­ta­ry­zmu. Kie­dyś pań­stwo roz­da­wało karty, teraz jest tylko jed­nym z gra­czy (za to z naj­więk­szym gunem), i wszy­scy uczą się od niego. I oto mamy wojnę teczek mię­dzy kor­po­ra­cjami. Jest też w arty­kule wzmianka którą rozu­miem tak, że żeby wykryć prze­ciek pusz­czano po H-P doku­menty w róznych obie­gach i spraw­dzano co wyciek­nie – to kla­syczna metoda kontrwywiadu.

Czy­tam znowu „Para­noję” Jose­pha Fin­dera, to kla­syczny thril­ler szpie­gow­ski prze­pi­sany na wiel­kie kor­po­ra­cje high-tech. To jest oczy­wi­ście naj­więk­sza wada tej książki, skom­pli­ko­wana ope­ra­cja kontr­wy­wa­dow­cza będąca clou akcji jest kom­plet­nie nie­opła­calna z biz­ne­so­wego punktu widze­nia (porażka i jej ujaw­nie­nie zabi­łoby firmę) i jej powo­dze­nie jest mało praw­do­po­dobne (za dużo punk­tów zała­ma­nia). Ale ksiązka jest dobra. I mamy tu obraz kor­po­ra­cji (struk­tury tota­li­tar­nej) pro­wa­dzą­cej dzia­ła­nia ana­log­czine do rządu, nie­ko­niecz­nie tota­li­tar­nego, służby wszę­dzie dzia­łają podobnie.

Jest jesz­cze tota­li­ta­ryzm w domu i zagro­dzie: hur­towy nad­zór (wszę­dzie kamery „dla bez­pie­czeń­stwa”, cen­zura dla ochrony War­to­ści, nowo­mowa (np kartka na drzwiach księ­garni, gło­sząca, że dla ochrony i bez­pie­czeń­stwa gości/klientów zain­sta­lo­wano sys­tem ochrony prze­ciw­kra­dzie­żo­wej), pry­watne poli­cje, pro­fi­lo­wa­nie lud­no­ści w postaci „konsumentów”.

Zoba­czymy co będzie dalej. Nad­zór medyczno-obyczajowy przez ubez­pie­czal­nie medyczne (początki już są)? Co jeszcze?