szuflada

[ ten post nie podlega licencji Creative Commons ]

— Po co? Dla Polski, proste.
— Mhm.
— Że ja, ubek, mówię o patriotyzmie?
— No.
— Posłuchaj. Polska to jest płaski, chujowy kraj. Masz sto czołgów albo zakon husarii, czy inną ordę i jedziesz jak chcesz. Ile rozpędu starczy. Amerykanie mają Festung Amerika, brytole splendid isolation i mgła nad kanałem kontynent odcięty od świata, a my co?
— Nic.
— No właśnie, gówno mamy i rozbiory. Chodzi o to, żebyśmy mieli coś po czym i milion czołgów nie wystarczy, żeby nas zgnieść.
— Ale nie można grać na zagładę ludzkości…
— Co nie można? A myślisz, że Amerykanie to co, nie grzebią w tym? Albo Ruscy? Pamiętam oceny strategiczne, myśmy się mieli ruszyć na Danię, a za naszymi plecami Amerykanie rozjebaliby pół Polski na atomowy żużel, i nawet by im powieka, kurwa, nie drgnęła! Bo rozjebać bezbożnych komunistów to nie grzech, to dzieło boże!
— A honor?
— A w dupie mam honor! Za moich czasów lizaliśmy dupę ruskim bo stamtąd wiatry wiały, prosto w gębę, teraz różnica jest taka, że płaszczymy się kurwa przed wszystkimi. Jak będziemy mieć te efekty specjalne to przynajmniej z nami rozmawiać będą jak z równymi, imperialiści jebani.

[ kawałek rzeczy, której nie mogę skończyć od czterech lat ]