publiczna dusza prywatna

Wygrze­ba­łem kie­dyś takiego linka i mia­łem jakoś mądrze sko­men­to­wać z cyta­tami z „Zamieci , ale w mię­dzy­cza­sie Second Life się skoń­czyło. Raz pró­bo­wa­łem mu się przyj­rzeć, naj­pierw odbi­łem się długo o wyblo­ko­wa­nie reje­stra­cji nowych ludzi z sieci mojego ówcze­snego pro­vi­dera, a jak już się jakoś dosta­łem to ogól­nei bylo pusto, tylko w popu­lar­nych loka­li­za­cjach był taki pod­ręcz­ni­kowy samotny tłum. Z ogo­nami. Teraz jak się zasta­no­wić to …