Pamiętam wypowiedzi pierwszych polskich sieciowców, że porn to najprostsze zastosowanie sieci które trafia do wszystkich użytkowników (i sporej części użytkowniczek), a wtedy pytanie „po co komu ten cały Internet” nie było bez sensu.

Playboy.com to jedna z wczesnych domen komercyjnych, zarejestrowano ją w 1994. Sex.com zarejestrowano później, ale o tę domenę odbył się jeden z największych w historii sporów domenowych.

Upowszechnienie pornografii miało, według wieszczy nieszczęścia, spowodować społeczne sprowadzenie kobiety do roli obiektu seksualnego, takźe przez modę na prywatną, amatorską pornografię.

Nie spowodowało.

Nie wiem czy zjawisko opisane w tym artykule — spadek „cenności” kobiecej nagości jest w istocie tak silne, z punktu widzenia faceta trend jest raczej odwrotny, przedstawienia specjalistek od emisji sygnałów seksualnych są łatwo dostępne, ale same specjalistki już tym bardziej nie są.

Mój sierźant [1] powiedział kiedyś „mam nadzieję, że nie spotkam w realu Moniki Belucci, bo nie wiem co się wtedy stanie”.

[[1] nie, nie byłem w wojsku ale mam kolegów z wojska; i mamy sierżanta]

To co się stało, to to, że seks, jako czynność, śmieszne ruchy niegodne filozofa przestał być tajemnicą alkowy. Ale to też żadna nowość.

W „Playbacku”, 50 lat temu Raymond Chandler napisał:

Pierwszy pocałunek jest jak magia, drugi jest intymny, trzeci machinalny. Potem dziewczynę się po prostu rozbiera.

A co najlepiej sprowadza kobietę do roli obiektu seksualnego?

Relligia.