Spodobała mi się wtedy ta książka, zwłaszcza że opisywała odwieczną walkę o cienkiego klienta, w której sam zaliczyłem jedną bitwę, a i nie była tak cukierkowa jak historyjka Couplanda.

Stronę Bronsona znalazłem jakoś na TechCrunchu, jest ładna strona o „Grze…”, (zwłaszcza dobry jest prolog), ale największe wrażenie zrobiła na mnie zajawka jego innego projektu: „What Should I Do With My Life?” Sam autor opisuje ją tak: to książka o ludziach, którzy odważyli się na szczerość wobec samych siebie.

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

cały, w zasadzie

1. „TO CO NAJLEPSZE W SF pod redakcją Davida G. Hartwella”, Zysk i ska, Poznań 2000, zbiór opowiadań, w środku:
   • Dave Wolverton „Po srogiej zimie”
   • Terry Bisson „Na najwyższym piętrze”
   • John Brunner „Robozumek”
   • Gregory Benford „Lotnicy”
   • Sheila Finch „Z ust”
   • James Patrick Kelly „Piętnaście tymczasowych miesięcy”
   • Yves Maynard „Tytoniowe słowa”
   • Joanna Russ „Inwazja”
   • Brian Stableford „Dom żałoby”
   • Damon Knight „Korektor życia”
   • Robert Reed „Pierwszy wtorek”
   • David Langford „Słoneczna włócznia”
   • Gene Wolfe „Ile jest kotów w Zanzibarze”
   • Bruce Sterling „Naprawiacz rowerów”
   • Gwyneth Jones „Czerwona Sonja i Lessingham w krainie marzeń”
   • Allen Steele „Wykład Doblina”
   • Kathleen Ann Goonan „Oblubienica Elvisa”
   • Kate Wilhelm „Zapomnijcie o szczęściu”
   • Connie Willis „Non stop do Portales”
   • Stephen Baxter „Kolumbiada”
2. Jacek Piekara „Przenajświętsza Rzeczpospolita” Red Horse 2006
3. Rafał A. Ziemkiewicz „Polactwo” Fabryka Słów, Lublin 2004
4. John Ringo „Tam będą smoki” ISA, Warszawa 2005
5. Stanisław Lem „Głos Pana”. Interart, Warszawa, 1996
6. Stanisław Lem „Śledztwo”. Interart, Warszawa, 1995
7. Stanisław Lem “Głos pana. Kongres futurologiczny” Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1978
8. Philip Jose Farmer „Ciała, wiele ciał”. Fenix Publications / Anta, Warszawa, 1992
9. Brian W. Aldiss „Krążenie krwi”, Iskry, Warszawa, 1989
10. Peter S. Beagle „Pieśń oberżysty”. Alfa, Warszawa, 1996
11. Marek R. Ogieła „Podstawy kryptografii”, Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków, 2000
12. Carlisle Adams,. Steve Lloyd „Podpis elektroniczny. Klucz publiczny.” Robomatic / Macmillan Technical Publishing, Wrocław, 2002
13. Władysław Mochnacki „Kody korekcyjne i kryptografia” Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1997
14. Arnold Robbins „sed i awk. Leksykon kieszonkowy” O’Reilly & Assoc / Helion, Chorzów 2001
15. Andrew Ford „Apache. Leksykon kieszonkowy”, O’Reilly & Assoc / Helion, Chorzów 2000
16. Elizabeth D. Zwicky, Simon Cooper, D. Brent Chapman „Internet Firewalls. Tworzenie zapór ogniowych.” O’Reilly & Assoc / RM, Warszawa 2001
17. Roman Hrabar „LEBENSBORN czyli źródło życia”, wyd Śląsk 1980

Zastanawiam się czy nie połączyć tego z wypuszczeniem jednego tekstu na Creative Commons, leży od prawie trzech lat na dysku i się kisi, ale co i jak się wyklaruje, zależy to też od tego czy byłoby zainteresowanie (wpisujcie miasta w komentarzach).

Poza tym dzieją się różne rzeczy, inne niestety, jakby przestały się dziać, ale fedrować trzeba. Alleluja i do przodu!

Codziennie rób jedną rzecz, która cię przeraża.

“How did this old thing get wrapped around me?” – Miriam Jenkins Barlow, my mother, at age 93.
“How old are you?” I asked. “Oh, about 17, same as you.” she replied.

Everyone’s dying. The only questions are: How soon? and, How fully lived is the interval?

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

Stuff No One Told Me

Ten jest mój ulubiony.

Ale widziałem firmy, zarządzane świadomie w tym kierunku.

Panie redaktorze, pan, ja oraz wielu podobnych do nas żyjemy w archaicznym świecie ambicji, honoru i przyzwoitości. Zaś oni… nie wiem w jakim żyją świecie, może jest to świat szybkich numerków i nadarzających się okazji, darmowych obiadów i pieniędzy, które mają zapach sukcesu, choćby nawet ociekały krwią. Oni są jak warany z Komodo, ich ślina z pyska nie jest jadem, ale niechybnie zabija każde zwierze ledwie skaleczone przez warana. My się z nimi już nigdy nie pomieszamy, to jest nowy gatunek człowieka, nowe wcielenie marksistowskiego marzenia.

Nie poszedłem na wybory, udział w nich kosztowałby mnie kilkaset złotych, dwa dni wyjęte z życia i mnóstwo nerwów.

Nie poszedłem na wybory, bo nie chciałem głosować na mniejsze zło. Nie ma kandydata pójście w stronę w jaką moim zdaniem powinna rozwijać się Polska.

Nie ma kandydata obiecującego zerwanie konkordatu i formalną laicyzację państwa, a zwłaszcza wzięcia za mordę kościelnej komisji majątkowej.

Nie ma kandydata obiecującego dekryminalizację i legalizację miękkich narkotyków, małżeństwa par tej samej płci i refundację antykoncepcji.

Nie ma kandydata którego program miał jakiś głębszy sens, poza ugraniem tych czy tamtych głosów.

A na Kanga ani Kodos głosować nie chcę.

link

[ mój tekst oparty na podobnym założeniu czeka na publikację w antologii Powergraphu ]

Jest jeszcze coś o facecie co chce broadcastować swoje życie z kamery wmontowanej zamiast oka (via Slashdot).